Από τον συγγραφέα του Low winter Sun έρχεται το Fortitude που σε ''παγώνει'' με την πρώτη ματιά. Δεν εννοώ βέβαια από το χαοτικό σενάριο στη μικρή αρκτική πόλη της Νορβηγίας με τα προϊστορικά μαμούθ, τον αλκοολικό σερίφη, την φιλόδοξη Δήμαρχο, τα ζευγάρια σε boredom κατάσταση και τον λονδρέζο ντετέκτιβ που τα βάζει με το στυγερό έγκλημα με κύριους υπόπτους τις πολικές αρκούδες. Παγώνεις από τοπία σαν και αυτά
λόγος αρκετός να χαζέψεις το Fortitude με μια κουβέρτα αγκαλιά. Trailer και έχουμε συνέχεια.
Σε μια απομονωμένη αρκτική πόλη που ποτέ δεν είχε συμβεί το παραμικρό η δολοφονία του καθηγητη Stoddart/Christopher Eccleston ανοίγει τις πύλες τελετουργικών φόνων και τον ερχομό του Morton
σε μία πόλη full of dirty secrets. Ως εδώ θυμίζει λίγο χιλιοπαιγμένο Twin Peaks με σκηνικό Fargo. Θα μπορούσε να ήταν το τηλεοπτικό The thing καθώς στοιχεία supernatural παίζουν απ' το πρώτο επεισόδιο. Θα μπορούσε να ήταν πολλά πράγματα καθώς έχει κακό αλκοολικό σερίφη με πολλά μυστικά ready να αποκαλυφθούν
δίδυμο women cops rookies
Governor με φιλοδοξίες για το μικρό Fortitude
επιστήμονες με αδυναμία στους ταράνδους
το κλασικό τσουλάκι που χωρίζει ζευγάρια
και το ζευγάρι με τον απιστο σύζυγο
και τον Stanley Tucci, και ένα καταπληκτικό παγωμένο χωριό, και και και. Αλλά εμένα κάτι μου έλειπε. Δεν ξέρω αν αυτό που είδα είναι κάτι γνώριμο που το έχουμε δει τόσες φορές ή κάτι τόσο διαφορετικό που περίμενα να δω τα πέντε πρώτα επεισόδια για να βγάλω άκρη. Που δεν έβγαλα καθώς όλο αυτό το πάντρεμα δολοφόνου/αίρεσης/ αυγά που εκκολάπτονται maybe alien species? / δολοφονικές πολικές αρκούδες και τόσα κρυμμένα hints αν θα βγάλει κάποιο αποτέλεσμα ή απλά γίνεται πατώντας σε σειρές τύπου Lost που δεν μας νοιάζει το τέλος πάρα το thrill της στιγμής. Για παράδειγμα ο σύζυγος που πηδάει παράνομα το τσουλάκι γεμίζει με αίμα η μπλούζα του ενώ την ίδια στιγμή έχει δολοφονηθεί ο καθηγητής. Αμέσως τον εξαιρείς από δολοφόνο καθώς το τόσο προβλέψιμο δεν εξυπηρετεί την εξέλιξη της σειράς. Υπερβολικός ο Tucci στη ρεπλίκα του Agent Cooper, ενώ απίστευτα συμπαθής ο Richard Dormer στο ρόλο του bad ass σερίφη. Τελικά πιστεύω ότι η υπομονή με λίγα hints σε κάθε επεισόδιο χτίζει τη πλοκή και κερδίζει κοινό σε αντίθεση με το να βροντοφωνάζεις τι ακριβώς θα δεις από τον πιλότο της σειράς. Δεν είναι κακό. Δεν το λες και αδιάφορο. Δεν το λες όμως και το επόμενο Broadchurch.
7,5/10











Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου